گفت و گوی اروم نیوز با معلم صد ساله ارومیه ای

 

  

   

می خواهیم سری بزنیم به کسی که خستگی برایش مفهومی ندارد جدی حزف می زند شمرده شمرده تفهیم می کند و دل در گرو گذشته های دور دارد از بلواها و آشوبها خاطرات غیر قابل تصور می گوید، پدر آموزش و پروزش استان موسس کانون بازنشستگان استان حاج حسین فیضی پور معلم و پدری مهربان و دلسوز که هر حرفش رازها در خود نهفته دارد.

او در سال 1293 هجری شمسی در ارومیه متولد شده و تنها بازمانده اولین دارندگان شناسنامه در سال 1307 است.

محبوبیت این شیر پیر آذربایجان در بین همکاران معلم تا آنجاست که وی بدون مراسم رای گیری به سمت رئیس کانون بازنشستگان آموزش و پروش برگزیده شده بود.

می پرسم چند صباح است که دنیا را با تمام نیکی ها و بدی هایش از این دو تا دریچه کوچک می نگری منظورم چشمهای اوست بلافاصله جواب می دهد دو پنجاه (منظورش صد سال است).

 می پرسم خاطره ای از زمان قدیم برایمان تعریف کنید جواب می دهد: در سال 1304، ده ساله بودم که رضا پهلوی احمد شاه قاجار را به ترکیه تبعید کرد او نیز پس از چهار ماه اقامت در استانبول به فرانسه رفت و در پاریس ساکن شد شاید این نخستین خبری بود که من آن را فهمیدم.

در دوره رضا شاه 11استاندار را به یاد دارم اولی ساعد مراغه ای و آخری سرتیپ درخشان که آن زمان ارومیه تابع تبریز بود؛ در دوره محمد رضا شاه  نیز 8 استاندار که اولی سرتیپ زنگنه و آخری هم سر لشکر درهام و در دوره جمهوزی اسلامی 13نفر اولی عباسی و آخری قربانعلی سعادت.

 وی افزود: در زمان قدیم وزارت آموزش و پرورش را وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه مشناختند و بعد به وزارت فرهنگ تغییر یافت و بعد ها نیز به اداره آموزش و پرورش اسم گرفت.

 این معلم می گوید: در سال 1312تدریس را در مدارس ارومیه شروع کرده در سال 1342بازنشسته شده ام.

 وی بعد از بازنشستگی فعالیتهای خود را همچنان ادامه داده است و در این مدت ریاست امور صنفی را به مدت  28 سال و مشاور فرماندار ارومیه به مدت 3سال و عضو اصلی هیئت مدیره کانون بازنشستگان آموزش و پرورش بوده است.

وی از سال 1372مشاور مساجد و مدیراجرایی امامزادگان تحت نظارت اوقاف و امور خیریه و 30سال فعالیت و همکاری با سازمان بهزیستی استان و رئیس هیت امنای بیمارستان امید ویژه بیماران سرطانی را در کارنامه فعالیتهای اجتماعی خود دارد.

 فیضی پور 116نوه، نتیجه، عروس و داماد دارد و در حال حاضر هیچ نیازی به عینک و سمعک و عصا ندارد و مسن ترین بازنشسته فعال است و تمامی فعالیت های وی به صورت افتخاری بوده و تا کنون بابت خدمات خویش هیچ دستمزذی دریافت نکرده هست.

وی در خصوص بهترین خاطره خود در زمان معلمی اش می گوید: خدمات پیش آهنگی آموزش و پرورش بهترین خاطره من در دوران خدمت بود که با دانش آموزان به اردو های زیارتی و تفریحی می رفتیم، صمیمیت خاصی در این اردوها حاکم بود.

 فیضی پور در پایان به جوانان وصیتی نمود و گفت: صلح و صفا زینت قلبهاست تا می توانید نیکی کنید و توکل به خدا را فراموش نکنید و به عبادت و راز و نیاز بپردازید که عبادت سد مشکل هاست و این یک حقیقت مطلق است که می گوییم آنچه جوان در آینه می بیند پیر در خشت خام بیند.