خواهران اکبری تبار دو نفر از هنرمندان شایسته ای هستند که کمر همت بسته و در کارگاه خود به شیشه گری و انواع هنرهای روی شیشه مشغول هستند.
مریم متولد سال 59 رشته تصیلی اش زبان انگلیسی و سمیه متولد 61 در رشته جهانگردی فارغ التحصیل شده و هم اکنون در کارگاهشان که خانه آبگینه ارومیه بر آن نام نهاده اند مشغول خلق انواع هنرهای زیبا روی شیشه هستند.
آنها عشق و علاقه به هنر را اولین محرک و فرار از بیکاری را بعنوان عامل دوم برای رفتن به سمت هنر می دانند و معتقدند که با این کار توانسته اند به افراد زیادی این هنر را آموزش دهند و زمینه کار برای آنها را فراهم کنند چرا که همگی کارآموزان آنها نیز مانند خودشان فارغ التحصیل دانشگاه و بیکار بودند.
آنها هدف خود از این کار را اینگونه بیان می کنند:
به مانند تمام فرزندان ایران زمین برای فرار از بیکاری و افسردگی و به خاطر اینکه در جهت خودکفایی اقتصادی و تحقق اقتصاد مقاومتی گام برداشته باشیم و علاوه بر آن برای چندین نفرهم اشتغال زایی کرده باشیم به این کار مشغول شده ایم چرا که تمام افرادی که در اینجا حرفه آموزی کرده و فعالیت داشتند لیسانس و فوق لیسانس بودند.
خواهران اکبری تبار مدت شش سال است که به هنر شیشه گری مشغولند و مدت چهار سال است که در بنای تاریخی بوزخانا واقع در دوقَََََََوز پله هنر خود را ادامه می دهند.
تولیدات آنها در ابتدا شیشه گری با حرارت مستقیم بوده و الان برای اولین بار در سطح استان نقاشی و فیرزه کوبی روی شیشه را انجام می دهند.
گفت و گو را با چند سوال ادامه دادیم:
در طول این چند سال لحظه ای از خودتون ناامید شدید؟
نه اصلا حتی برای یک لحظه
وقتی این طرحها رو روی شیشه می زنید چه حسی دارید؟
حسی که قابل گفتن نیست به هنگام زدن طرحها روی شیشه حس خیلی خوبی داریم اما مشکلات این شیرینی را گاها برایمان تلخ می کنند.
گفتید مشکلات از مشکلاتتان برایمان بگوید؟
با لبخندی که حکایت از گلایه های زیاد داشت گفتند نگوییم راحت تریم که با اصرار من لب به سخن گشودند گلایه مند بودند گلایه مند از بی مهری هایی که برخی از مسئولین در حقشان انجام داده بودند از سخنان بعضی سروران که به نوعی باعث دل آزردگی آنها شده بود از حمایتی که انتظار داشتند اما در حقشان نشده بود و علاوه بر آن از عدم حمایت نهادی که باید حامی آنها بود سخت دل آزرده بودند می گویند ناراحتند از این که، ارگانی که باید از آنها بیشترین حمایت را می کرد تنها نهادی بود که زیر پای شان را خالی کرد.
آنها می گویند در طول این شش سال که به این کار مشغول هستیم حتی یک ریال تسهیلات نگرفته ایم فقط دو میلیون تومان وام گرفتیم حتی بهنگام برگزاری نمایشگاه یا از ما دعوت نمی کنند یا ما را در یک غرفه دور از دسترس جای می دهند.
محلی که در آن مستقر هستیم مشکلاتی دارد از قبیل رطوبت و سرما و مرمت بنا که به علت حل نشدن این مشکلات هم اکنون کارگاه در حالت نیمه تعطیل به سر می برد.
میزان تولید کارگاه شما؟
وضعیت کارگاه در طول این چند سال خوب بود اما سال قبل نوسان قیمتها و برخی تحریمها بر روند تولیدات و درآمد کارگاه تأثیر منفی گذاشت بطوریکه سال قبل ما متضرر شدیم اما با این وجود با اراده و قاطعیت تمام باز هم به فعالیتمان ادامه می دهیم و سعی می کنیم کیفیت کارمان را بالا ببریم.
مواد اولیه را چگونه تهیه می کنید؟
در ابتدا از چین وارد می کردیم اما بعدها سعی کردیم تمام مواد اولیه ای که لازم داریم تماما ایرانی باشند.
هنر شیشه گری سنتی در چه حال است؟
زنده نگه داشتن هنر خصوصا هنر صنایع دستی در مرحله اول نیازمند توجه و ارج نهادن به هنرمندان است زمانیکه روح هنرمند را با بی مهری ها می میرانند و به جای گرفتن از دست او از پای او میگیرند نمی توانیم انتظار داشته باشیم که باز هم افرادی باشند که هنر و صنایع دستی ایرانی را احیاء کنند.
در ارومیه استادکارانی مانند بهترین سازنده سازهای سنتی را می شناسم که در اثر بی مهری ها و عدم حمایتها الان رفته mdf کار شده هنرمند معرق کار برنز هم رفته حسابدار مغازه ابزار فروشی شده و چه بسیارند از این افرادی که حرفه اصلی خود را رها کرده و به سایر مشاغل مشغول شده اند.
پیشنهاد شما برای بهبود اوضاع و زنده نگه داشتن صنایع دستی چیست؟
زنده نگه داشتن صنایع دستی در مرحله اول نیازمند توجه و حمایت مسئولان است.
شما چگونه می توانید در جهت تحقق شعار سال قدم بردارید؟
در حال حاضر برای 21 نفر زمینه اشتغال و خودکفایی اقتصادی را فراهم کرده ایم و علاوه بر آن افرادی هم بودند که این کار را یاد گرفتند و الان برای خود کارگاه باز کرده اند منتها قسمت مدیریت جهادی این شعار معطوف به مسئولین و مدیران می شود اگر مسئولی خود را در مقابل شعار سال مسئول می دانست به مشکلات ما رسیدگی میکرد و ما را راغب میکرد تا به فعالیتمان در این مکان ادامه دهیم و علاوه بر آن برای چندین نفر هم در اینجا زمینه اشتغال را فراهم کنیم نه اینکه به ما بگوید مکان کارتان را تخلیه کنید تا از طریق مزایده به شخص دیگری واگذار کنیم و این نهایت تأسف برای ماست که متوجه شدیم این مکان را به یک کار غیر هنری اختصاص می دهند....
سخن آخر؟
خانه آبگینه ارومیه از خانمها مبین،دهقان و وفائیان بعلت صد در صد حمایت معنوی و از آقایان اشتری ،غنی زاده،عبدلی،علیزاده،سپهرفر،مصطفایی و ذوالفقاری نهایت تشکر را دارد که صنایع دستی را تا کنون زنده نگه داشته اند و این مکان را در راستای حمایت از هنر صنایع دستی و میراث فرهنگی به این کار اختصاص داده اند.